Тяжело на душе, ощущения невосполнимой потери - листаю книгу отзывов к свои персоналкам.
И нахожу страничку, исписанную аккуратным убористым подчерком. Осенью 2008 года я делала большую персональную фотовыставку. Пригласила Вячеслава Андреевича. Он не смог придти на открытие. Зашел позже. И оставил вот такой отзыв:
Спадарыня Алена!
З цікавасцю і прыхаванай зайздрасцю углядваўся ў кожны фотаздымак і дзівіўся апантанасці і неўтаймавальнасці фотамастачкі. А ёй не сядзіцца ў цеплай хаце, кліча Браслаў, гукае Наваградак і Нясвіж. Але больш за ўсё здзівілі фотапартрэты. Гэта новы фотапогляд, спадарыня Алена! І малайчынка! Так і надалей! Раю на фотапартрэтах засяродзіцца больш пільна і зрабіць фотасерыял на тэму “фотамайстры”. Акрамя спадара Юрыя Васільева вунь колькі руплівых фотапчолак. І яшчэ папрок. Усё тлумачыцца па-расейску, неяк шчымліва робіцца.
І чаму Браслаўскі раён з маленькай літары. І подпісы агульныя, мімаходам. У чырвоных яблыкаў ёсць сорт, можна назвать канкрэтна: малінаўкі, спасаўкі, груша – Бэра Слуцкая. Дый пад цудоўным фотапартрэтам кабеты просіцца зусім іншы подпіс, вядома, што перад намі не маладзіца, а сівая кабета, а яны гавораць па-мудраму, па-філасофску.
с добрым взглядом.jpg · 121.94 Кб · Просмотров: 515
.jpg · 126.12 Кб · Просмотров: 488
Харошыя фотаздымкі і замест агульных слаўцоў варта было б даць радочкі з “Новай зямлі”, вось і бы і загучалі, як мелодыя да харошай фотапесні.
Гэта толькі прыдзіркі, але чалавека не абыякавага да той працы, якую зрабіла спадарыня Алена. За гэта ёй пашана і падзяка.
P.S. Зрабіце на вуліцы абвестку, каб усім было бачна.
Лістапад 2008 Вячаслаў Дубінка
Из девочки-Леночки я неожиданно превратилась в важную Спадарыню Алену, фотамастачку.
Спасибо СВЕТЛОМУ ЧЕЛОВЕКУ за умение мечтать , настойчивость в достижении цели, за личный пример творческого горения. И за добрые слова поддержки.
Светлая память